Mexico City

Als klein jongetje opgegroeid in een een dorpje van 2000 inwoners ging ik op mijn 12e naar school in Gouda, de ‘ grote ‘ stad. Alweer enige jaren woon ik in Gouda en werk ik in Utrecht, een ‘ echte grote ‘ stad. Maar dan ga je een weekje naar Mexico-City, een ‘ hhheeelleeeee grote’  stad.

Met naar schatting rond de 20 miljoen inwoners is het niet voor te stellen hoe mensen daar leven.

Zaterdag 14 januari vloog ik met onze ‘eigen’ KLM rechtstreeks naar MC, waar ik rond 18.30 lokale tijd aankwam. Het vliegveld ziet er heel modern en overzichtelijk uit en ligt eigenlijk midden in de stad. Het heeft een eigen metrostation en dus erg makkelijk bereikbaar. Ik had thuis al het metronetwerk uitgeprint en was binnen een uur na aankomst al midden in het historische centrum, alwaar de meeste hotelletjes zich bevonden. Hotel Canadà, aan de Avenida 5 de Mayo, had goede kritieken op internet en ook een redelijke prijs, dus hier mijn intrek genomen.

De Avenida 5 de Mayo komt uit in het Centro Historico op het plein van de Grondwet en ligt erg gunstig t.o.v. metro station Zocalo en Allende. Er bestaan geen dag- of weekkaarten voor de metro, alleen gewoon enkeltjes voor een vaste prijs van 2 Peso ( 16 eurocent ).

Zondag was gelijk al een dag met een gericht doel: Het Plaza Monumental de Toros México. Traditioneel op zondagmiddag 16.00 uur vinden in de Arena, waar 60.000 mensen in kunnen, stierengevechten plaats.Mexico 035

Natuurlijk is het dieronvriendelijk, maar ik zou zeggen: “ verbeter de wereld en begin bij jezelf “. Er worden per zondag 5 stieren in de Arena gedood, terwijl er bij ons dagelijks duizenden koeien, varkens en kippen via een electrische stroomstoot koelbloedig worden afgelacht voor ons biefstukje.

Ik heb met  beide praktijken geen problemen en beschouw dit als een eenmalige belevenis.

Maandag was gewoon een dag van verkenning, sfeer proeven en de grootsheid van de stad in je opnemen. Ook een internet café zoeken was geen probleem en voor 10 peso ( 80 eurocent ) per uur mag je absoluut niet klagen.

Het weer in Mexico is in januari heerlijk om een stadsvakantie te houden; het was de hele week onbewolkt, maar toch niet heet. Mede door de hoge ligging ( 2100 m ) was er altijd een koele luchtstroom. De lucht in MC mag dan sterk vervuild zijn door de uitlaatgassen van de duizenden auto’s die er rijden, de straten, gebouwen en metro zijn buitengewoon schoon en je ziet ook de gehele dag mensen met bezems, dweilen en veegmachines in touw om dit zo te houden.

Dinsdag stonden de Piramides van Teocihucacan op mijn programma. Die liggen ongeveer 50 km buiten de stad en je kan er via een dagtour, geregeld vanuit het hotel, naartoe, maar je kan ook gewoon via het noordelijke busstation op eigen gelegenheid heen gaan. Dat laatste heb ik gedaan en dat was een goede keus wat mij betreft. Rond 10.00 uur was ik al ter plekke en de ‘dagjesmensen’ voor. Het viel sowieso wel mee met het toerisme; de meeste toeristen kiezen bij Mexico toch voor de badplaatsen Cancun of Playa del Carmen i.p.v. een stad als MC.

De piramides waren indrukwekkend en ik heb er ongeveer 2 uur doorgebracht.

Woensdag ging het naar de wijk Xochimilco, in het zuiden van de stad. Het is te vergelijken met ons Giethoorn of Venetië in Italië. Een waterrijk gebied waar je met houten fel gekleurde bootjes door elkaar kan varen.

Het was nog net te bereiken met de metro en onderweg kom je dan ook nog langs het Azteken Stadion, wat je als voetballiefhebber toch ook gezien moet hebben. Dus even uitstappen en een rondleiding door het stadion gedaan en in het museum van het stadion de foto’s van onze eigen Don Leo Beenhakker zien hangen. 105.000 mensen kunnen er zitten ( 2x zoveel als ons kuipje ) en er is een speciaal vak waar de armste gratis kunnen kijken; wie het eerst komt, die het eerst maalt.

De drijvende tuinen van Xochimilco waren leuk om te doen. Even weg uit de drukte van de stad en genieten van de rust op het water.

Donderdag is in Gouda marktdag, dus een leuke aanleiding om ook hier de grootste, dagelijkse, markt te gaan bezoeken. Zowel buiten, als in overdekte hallen, krioelden duizenden mensen door elkaar en kon je de meest bizarre groentes, vlees of andere etenswaar kopen, maar ook dvd’s, cd’s en allerlei gebruiksartikelen.

’s Middags als compensatie even de rust opgezocht van het grote park in de stad, het Bosque de Chapultepec.

Vrijdag had ik eigenlijk geen concrete plannen meer en heb ik een bustour door de stad gemaakt op een open dubbeldekker. Je betaalt 100 peso ( 8 euro ) en dan krijg je een polsbandje en kun je op allerlei haltes uit- en opstappen om de tour te onderbreken. Lijkt je iets leuk of wil je wat foto’s nemen van iets dan stap je uit en ongeveer een half uur later komt de volgende bus weer langs en kun je gewoon weer je tour vervolgen.

Ook zit er een koptelefoon bij die je kunt in-pluggen in je stoel en krijg je info over wat er allemaal te zien is onderweg.

Zaterdag was alweer de dag voor de terugreis. ’s Avonds om 21.00 uur vloog ik terug, dus heb ik deze dag niet al te veel meer ondernomen. Er was een podium opgebouwd op het Plaza de Constitution, waar een concert begon om 12.00 tegen geweld en onderdrukking. Verder nog wat dingetjes gekocht voor het thuisfront en de laatste peso’s opgemaakt aan de laatste taco’s.

Zondag 22 januari, 14.20 uur weer in Nederland geland: BBBrrrrrrrrrrrrr, koud!!!!!!!!!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s