Istanbul

De zomer van 2008 was wat mij betreft erg aangenaam verlopen. Ik had van juni t/m augustus elke week  i.p.v. vier maar drie dagen gewerkt en had geluk dat het weer best wel goed was op de dagen dat ik vrij was. Behoefte aan nog een strandvakantie in september had ik dus eigenlijk niet, maar er toch nog even tussenuit voor de dagen weer gingen korten sprak mij toch nog wel aan.

Niet te ver weg, een dag of zes en kans op redelijk weer; dan kijk je op de kaart en valt je oog op Istanbul. Ik was nog nooit in Turkije geweest en dit leek me een leuk plan.

Met een e-ticket van onze blauwe trots en een hotel reservering via internet op zak ging het op zaterdag 20 september richting Istanbul.

Van een collega die ook net in Turkije was geweest had ik al 50 YTL  ( Yeni Türk Lirasi, nieuwe Turkse Lira ) op zak, handig voor een tram kaartje bij aankomst.

Het vliegveld ligt net op het randje van de stad en er gaat een directe metrolijn ( niet echt een metro zoals wij hem kennen, maar meer een sneltram ) naar het historische centrum van Istanbul waar de meeste hotels zich ook bevinden. Ik had een hotel in de wijk Aksaray, tevens ook het eindpunt van de metrolijn vanaf het vliegveld. Via een paar echt heel erg behulpzame Turken al vrij snel het hotel gevonden en aangezien het rond 18.00 uur was en mijn maag best iets kon gebruiken had ik al snel mijn eerste yarim tavuk döner achter de kiezen, dit zijn halve stokbroodjes met kip en tomaat, ui en andere dingetjes.

Het weer was de eerste paar dagen erg bewolkt, maar wel bijna altijd droog met af en toe een fikse regenbui, maar wel gewoon een aangename temperatuur om zonder jas lekker op pad te kunnen.

Er reed niet ver van mijn hotel een andere tramlijn richting de bekende historische en dus ook toeristische plekjes van Istanbul  met als eindpunt Kabatas en dat was vlakbij het stadion van voetbalclub Besiktas, die zondagavond een thuiswedstrijd speelde. Het is volgens mij de nummer 3 club van Istanbul, na Galatasaray en Fenerbahce net als in Rotterdam Excelsior zeg maar en dus was het verkrijgen van een toegangskaartje geen enkel probleem.

’s Middags halverwege de tramlijn uitgestapt bij de Sultan Ahmet moskee. Een erg grote moskee met op het middenplaatsje een boekenmarkt. Voor het eerst heb ik de in Nederland zo veel besproken Koran in mijn handen gehad, zowel de echte Arabische versie als de in het engels vertaalde.

Een paar haltes verder op de tramlijn kom je bij de brug over de Bosporus, waar het erg leuk is om een hele dag door te brengen.

 

Dit was voor later, want ik had via Google de weersverwachting voor de komende dagen bekeken en zou woensdag de beste dag zijn voor een dagje op- en  bij het water.

 

 

De wedstrijd van Besiktas en alles er omheen was erg leuk om een keer mee te maken. De fans zijn zoals bekend van Turkse ploegen, erg fanatiek en luidruchtig, maar wel op een positieve manier. Zij zijn echt vóór hun team in tegenstelling tot Nederland waar de fans meestal alleen maar tégen de tegenstander zijn. Er waren naar schatting ongeveer 10.000 toeschouwers en het werd een aardige 3-0 overwinning dus de sfeer was heel erg goed.

 

 

De volgende dagen erg veel gelopen en lekker genoten van de rustige en vriendelijke atmosfeer in deze gezellige stad. Onder andere met bezoekjes aan de Aya Sophia, een museum, het Topkapi paleis met daaromheen een mooi park en natuurlijk de Grand Bazaar, waar je echt alles kunt krijgen voor weinig geld. Volgende keer neem ik een grote koffer mee voor een paar jeans van Armanie, D&G of Versace, 10 paar sokken voor 5 euro, La Costeschoenen of Björn Borg onderbroeken voor 3 euro per stuk.

 

Het weer was ondertussen ook aardig opknapt en de blauwe lucht was vaak aanwezig.

 

Van bij de brug in het oude centrum vertrekken elk kwartier diverse ferry’s, veerboten naar het aziatische gedeelte van Istanbul. Veel toeristen gebruiken deze ferry’s om even een uitstapje te maken naar die kant van de stad i.p.v. een uur of langer de officiële Bosporus toer te maken.

Zo ook ik en min of meer bij toeval liep ik in Űsküdar tegen het stadion aan van Fenerbahce. Een kijkje in het stadion was helaas niet toegestaan en moest ik mij beperken tot de fanshop en het museum in het stadion, maar toch leuk meegenomen. Zelfs de naam van wie ooit een sterspeler was bij deze club, Pierre van Hooijdonk, deed de bewakers niet zwichten voor mijn verzoek. Verder was er op deze kant van Istanbul weinig te zien en was er verder niet veel te merken van een eventueel verschil tussen het Europese en Aziatische Istanbul.

Daarom maar snel weer terug naar de veerboot en terug naar de historische kant.

 

 

Op de terugvaart op de veerboot krijg je gelijk ook een mooi beeld van de vele cruise schepen die de stad Istanbul aandoen. Elke dag lagen er weer nieuwe reuzen in de haven aangemeerd zoals enkele schepen van de Holland America Line: de Prinsendam en de Zuiderdam, maar ook de Queen Victoria was er te bewonderen.

Bij alle toeristische plekjes in de stad kwam je dan alle passagiers van deze schepen weer tegen die onder begeleiding van iemand met zo’n vlaggetje op kop in een sprint door de stad trokken om zo zoveel mogelijk te kunnen zien in één dag.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s