Dubai

Dubai, vrijdag 30 september 2011,

Ik ben nu ondertussen al weer 4 dagen in Dubai en begin te wennen aan de ongelofelijke temperatuur die hier gewoon 24 uur per dag als een deken over je heen valt.  Ik weet aardig mijn weg te vinden en reis de hele dag van hot naar her via de uitstekend functionerende metro en het zeer uitgebreide netwerk van bussen.  Het metro netwerk is weliswaar klein, maar de stations zijn uiterst modern, schoon, duidelijk en veilig. De perrons zijn afgesloten met een glazen wand en de bestuurderloze treinen stoppen precies voor de glazen schuifdeuren. Alle informatie wordt zowel in het Arabisch als in het Engels omgeroepen en ook de bewegwijzering is in deze twee talen goed te volgen.

Het openbaar vervoer in Dubai is in handen van één organisatie, de RTA ( Road and Transport Authority ) en zowel bus als metro werken via de digitale chipkaarten voor in- en uitchecken en het openen van de poortjes bij de metro.

Er zijn een aantal varianten van de chipkaart, maar voor de doorsnee toerist is de rode kaart het handigst in het gebruik; Je kan daar via een loket bij elk metro station of op één van de busstations een dagkaart opladen, hij kost 14 dirham ( bijna 3 euro ) en hiermee kun je tot ’s avonds 23.30 uur in elke bus of metro onbeperkt reizen. De overige 3 kaartsoorten zijn meer voor de lokale bevolking, voorzien van een abonnement of men kan ook net als bij onze ov-chipkaart op saldo reizen en je kaart als een soort portemonnee gebruiken.

IMG_1663

Voor  deze vrijdag had ik een uitstapje naar het Palm eiland gepland en was daarom redelijk vroeg opgestaan, rond 07.30 uur, omdat het toch een eindje reizen was vanaf mijn hotel. Eerst met de metro bij mij om de hoek vanaf station Salah Al Din naar het busstation Al Ghubaiba en van daaruit met de bus nog ongeveer 45 minuten met bus 8 naar Jumeirah Beach.

Net als de vorige 3 dagen wilde ik mijn chipkaart op het metrostation opladen bij het loket met een nieuwe dagkaart, maar vrijdag in de Arabische wereld is als onze zondag en tot mijn grote teleurstelling vernam ik dat alle metrostations op vrijdag tot 13.00 uur gesloten zijn en rijden er geen metro’s tot die tijd. Ook de anders om de 10 minuten rijdende bussen rijden op vrijdag maar 2 keer per uur. Daar ging mijn planning!

De enige optie die ik kon bedenken was om met een bus naar het busstation te rijden van waar bus 8 naar Palm Jumeirah vertrok en om zo met enige vertraging toch maar die kant op te kunnen gaan. Het volgende probleem was echter dat je in de bus bij de chauffeur je chipkaart niet kunt opladen en bij de bushaltes door de stad stonden geen kaartautomaten, daarvoor moest je echt op een van de busstations zijn.

Ik besloot de gok te wagen aangezien ik de dagen ervoor nooit een controleur op een bus gezien had om het eerste ritje naar het busstation zwart mee te rijden en dan daar mijn kaart maar op te laden. Het was tenslotte een “dagkaart “ dus dan maar even met terug werkende kracht later betalen.

Waarschijnlijk heeft de chauffeur gezien of gemerkt dat ik niet incheckte bij de instap in de bus, want op nog geen 300 meter voor het busstation stopte de bus op een halte, waarna er een personenauto van de RTA voor de bus stopte en er een controleur de bus in kwam. Ongetwijfeld gebeld door de buschauffeur of anders verwittigd van mijn illegale aanwezigheid in de bus.

Tja, mee de bus uit en instappen in de personenauto. Daar begon de controleur met zijn ondervraging en was er weinig ruimte voor discussie. Gelukkig sprak hij redelijk Engels en was er wel een wisselgesprek mogelijk. Ik probeerde hem mijn dilemma zoals ik hiervoor omschreven heb aan hem uit te leggen, maar er was weinig begrip aanwezig voor mijn argumenten. Ik had een taxi moeten nemen naar het busstation en vandaar uit verder met een opgeladen kaart de bus kunnen nemen. De boete bedroeg 210 Dirham, 42 euro, en moest contant betaald worden.

Ik probeerde het gesprek zo lang mogelijk te rekken en een soort band met hem op te bouwen om zodoende meer kans op kwijtschelding te kunnen realiseren. Na een kwartier begon dit te werken en begon hij me aan te spreken met “My friend “. Goed teken dacht ik. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en waar ik naar toe wilde. Met mijn ervaringen bij de Thalys wist ik dat als je iets van iemand voor elkaar wilt krijgen, een woordje in diens taal wonderen kon verrichten, dus een woordje Arabisch hier zou ook kunnen bijdragen tot een goede relatie en vertelde dat ik naar de “ Burj Al Arab “ wilde, het wereldberoemde hotel.

ok my friend “ loop verder naar het busstation en neem daar bus 8. Next time take care “

 

YES!!!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s